Het verschil tussen gesinterd mulliet en gesmolten mulliet

Mulliet, als een hoogwaardig vuurvast materiaal, wordt veel gebruikt in vuurvaste stenen, castables, oven meubilair, en andere velden. Gebaseerd op verschillen in productieprocessen, mulliet is hoofdzakelijk verdeeld in gesinterd mulliet en gesmolten mulliet. Hoewel beide uitstekende vuurvaste eigenschappen bezitten, ze verschillen aanzienlijk in grondstoffen, processen, prestatie, en toepassingen.

Korte introductie tot mullietgrondstoffen

Methoden voor het synthetiseren van mulliet kunnen worden onderverdeeld in sinter- en elektrofusiemethoden. Sintermethoden zijn verder onderverdeeld in droge en natte processen op basis van de bereiding van grondstoffen. Bij het droge proces worden de grondstoffen samen gemalen, vervolgens worden er balletjes of briketten van gemaakt voordat ze in een draaitrommeloven of tunneloven worden gebakken. Bij het natte proces worden de grondstoffen met water gemengd tot een slurry, dat vervolgens wordt ontwaterd door drukfiltratie om een ​​filterkoek te vormen, gevolgd door vacuümextrusie om staven of briketten te vormen vóór het bakken.

Gesinterde mulliet

Sintersynthese van mulliet wordt over het algemeen uitgevoerd bij 1650-1700 ℃. De belangrijkste procesfactoren die de synthese van mulliet door sinteren beïnvloeden, zijn de zuiverheid van de grondstoffen, de fijnheid van de grondstoffen, en de calcineringstemperatuur. De sinteringssynthese van mulliet is voornamelijk afhankelijk van de vaste stofreactie tussen aluminiumoxide en siliciumdioxide. Daarom, het vergroten van de dispersie van de grondstoffen zal het reactieproces in de vaste toestand versnellen. Het grondig mengen en fijnmalen van de grondstoffen zijn belangrijke procesvoorwaarden om de volledige vaste stofreactie bij de synthese van mulliet te garanderen. Mulliet begint zich over het algemeen te vormen bij 1200℃ en eindigt bij 1650℃, op welk punt het zich in een microkristallijne toestand bevindt. Wanneer de temperatuur 1700℃ overschrijdt, de kristalfase is goed ontwikkeld. Daarom, het verwarmen tot een bepaalde temperatuur en het gedurende een bepaalde tijd handhaven van die temperatuur zijn noodzakelijke voorwaarden voor de synthese van mulliet. De zuiverheidseisen voor de grondstoffen die worden gebruikt bij de synthese van mulliet zijn zeer streng; zelfs kleine hoeveelheden onzuiverheden zullen het mullietgehalte verminderen. Echter, bij industriële productie, het is onvermijdelijk om onzuiverheden te introduceren, voornamelijk Fe2O3, TiO2, CaO, MgO, Na2O, K2O, enz. Onder deze, Na2O en K2O zijn het schadelijkst, omdat ze de vorming van mulliet verminderen en leiden tot de productie van een grote hoeveelheid glasfase, waardoor het mullietgehalte wordt verlaagd. Fe2O3 vertraagt ​​het mullitisatieproces en verhoogt de hoeveelheid glasfase.

Gesmolten mulliet

Bij de elektrofusiemethode worden de grondstoffen in een vlamboogoven geplaatst, ze smelten bij de hoge temperaturen die door de elektrische boog worden gegenereerd, en vervolgens afkoelen en kristalliseren van het gesmolten materiaal. Als de gebruikte grondstoffen dat zijn, Bijvoorbeeld, bauxiet, ze hoeven niet te worden gemalen; de stukgrondstoffen kunnen direct worden verpletterd tot kleinere deeltjes dan 2.0 mm en vervolgens gelijkmatig gemengd met andere poedervormige grondstoffen in een mixer. Gesmolten mulliet wordt geproduceerd door de gemengde materialen in een vlamboogoven te smelten, waarbij mulliet bij afkoelen uit de smelt kristalliseert. De korundfase treedt alleen op als het Al2O3-gehalte groter is dan 80%. De fasesamenstelling van elektrisch gefuseerd mulliet bestaat in het algemeen uit mullietkristallen en een glasfase. Vergeleken met gesinterd mulliet, elektrisch gefuseerd mulliet heeft goed ontwikkelde kristallen, een grotere korrelgrootte, en minder defecten.